Azghaee nee

Intha moonji mookara pudicha nala than

Uyire kaila pudichitu thedi odi vanthen

Engha Kattu Uyire kaila kattu…

Antha saalai oram

Oru maalai neram

Mangum iravin oliyinilae

Neeyum naanum iru kaigal korthu

Penne nadanthu pogaiyilae

Ennai thallivittu nee nadanthaal

En nenjil inam puriyaatha bayam

Enthan kaigalai pidithukondaal

Adi ennul thondrum kodi sugam

Unthan madiyinilae oru

Nooru aandu vaazha vendumadi

Unthan mithi adiyaai

Ini ezhu jenmam thondra vendumadi

Azhage azhage nee asainthaal asaiyum ulagae

Amuthe amuthe unthan ithazhgal thaan en unavae

Azhage azhage nee asainthaal asaiyum ulagae

Amuthe amuthe unthan ithazhgal thaan en unavae

Pon mazhai saaralil malligai poovena

Minnidum thaaragai neevaravae

Kaigalai kooppiyae muthangal serthida

Kannangal paarthu naan kaathiruppaen

: Ehh karuvaiya un office kulla vanthu

nan than unpondati nu sollatuma..

Thei piraiyaai thei piraiyaai

Ennai theithu pogaathe

Naan theinthu ponaalum

En kaathal pournami aagidume

Kaathalilae kaathalilae

Tholvigal kidaiyaathe

Naan thottrae ponaalum

Ènthan kaathal thorkkaathe

Unthan madiyinilae oru

Nooru aandu vaazha vendumadi

Unthan mithi adiyaai

Ini ezhu jenmam thondra vendumadi

{Azhage azhage nee asainthaal asaiyum ulagae

Amuthe amuthe unthan ithazhgal thaan en unavae} (2)

Pon mazhai saaralil malligai povena

Minnidum thaaragai neevaravae

Kaigalai koppiyae muthangal serthida

Kannangal paarthu naan kaathiruppaen

இந்த மூஞ்சி

மொகர புடிச்சனால

தான் உயிர கையில

புடிச்சிட்டு தேடி ஓடி வந்தேன்

எங்க காட்டு

உயிர கையில காட்டு

அந்த சாலை ஓரம்

ஒரு மாலை நேரம் மங்கும்

இரவின் ஒளியினிலே நீயும்

நானும் இருகைகள் கோா்த்து

பெண்ணே நடந்து போகையிலே

என்னை தள்ளிவிட்டு

நீ நடந்தால் என் நெஞ்சில் இனம்

புாியாத பயம் எந்தன் கைகளை

பிடித்துக்கொண்டால் அடி என்னுள்

தோன்றும் கோடி சுகம்

உந்தன் மடியினிலே

ஒரு நூறு ஆண்டு வாழவேண்டுமடி

உந்தன் மிதியடியாய் இனி ஏழு

ஜென்மம் தோன்ற வேண்டுமடி

அழகே அழகே

நீ அசைந்தால் அசையும்

உலகே அமுதே அமுதே

உந்தன் இதழ்கள் தான் என்

உணவே அழகே அழகே

நீ அசைந்தால் அசையும்

உலகே அமுதே அமுதே

உந்தன் இதழ்கள் தான் என்

உணவே

பொன்மலைச் சாரலில்

மல்லிகைப் பூவென மின்னிடும்

தாரகை நீ வரவே கைகளைக்

கூப்பியே முத்தங்கள் சோ்த்திட

கன்னங்கள் பாா்த்து நான் காத்திருப்பேன்

...........................................

தேய் பிறையாய்

தேய் பிறையாய் என்னை

தேய்த்து போகாதே நான்

தேய்ந்துப் போனாலும் என்

காதல் பௌா்ணமி ஆகிடுமே

காதலிலே காதலிலே தோல்விகள்

கிடையாதே நான் தோற்றே போனாலும்

எந்தன் காதல் தோற்காதே

உந்தன் மடியினிலே

ஒரு நூறு ஆண்டு வாழவேண்டுமடி

உந்தன் மிதியடியாய் இனி ஏழு

ஜென்மம் தோன்ற வேண்டுமடி

அழகே அழகே

நீ அசைந்தால் அசையும்

உலகே அமுதே அமுதே

உந்தன் இதழ்கள் தான் என்

உணவே அழகே அழகே

நீ அசைந்தால் அசையும்

உலகே அமுதே அமுதே

உந்தன் இதழ்கள் தான் என்

உணவே

பொன்மலைச் சாரலில்

மல்லிகைப் பூவென மின்னிடும்

தாரகை நீ வரவே கைகளைக்

கூப்பியே முத்தங்கள் சோ்த்திட

கன்னங்கள் பாா்த்து நான் காத்திருப்பேன்