Azhage Azhage

Azhage boomi nanaikkum

Saaral mazhaiye needhaan

Usura konjiyanaikkum

Min valai needhan

Hey..veppam kottum udhayan

Endhan kudaikkul vandhadhenna?

Ada theppam neendhum kamali

Endhan usura uurinjadhenna?

Azhage azhage azhage ..

On thullal paarthu thenral

Moikkaadho

Nee vallal endru pookkal

Mechadho

Ong kannasaivil kaalam

Theeraadho

Ong kannam paarthu jeevan

Yengaadho

Azhage boomi nanaikkum

Saaral mazhaiye needhaan

Usura konjiyanaikkum

Min valai needhan

Vellai roja nadaiyile

Vellam varum arugile

Chellam konjum pechile

Ullam nogum nodiyile

Kannamoochi aadidum

Pattam poochi kannile

Vaana villu pattalame

Payanam aagudhe..

Nilaach sillu kuththaalame

Parisam podudhe..

Perazhagellam

Pennaai varudhe

Unnaale jeevanumdhaan

Thudikkala yeno?

Un idhazh padikkum

Puththagam naane

Thannale pakkangalum

Puralvadhu yeno?

Boomi pandhu ennaich sutri

Pookkal thoovudhe

Adi punnagaiyaal ennai kotri

Kollum naalidhe

Kaala neram kaadhalile

Ingu yedhada

Kannimaikka thonavillai

Konjam konjadaa

Usurukkul pozhiyum

Pani poongaatre

Urasidum vendhanal

Ivaldhaane

Paarvaiyile nenjam

Posukkum thee

Erindhen erindhen muzhusaa..

On thullal paarthu thenral

Moikkaadho

Nee vallal endru pookkal

Mechadho

Ong kannasaivil kaalam

Theeraadho

Ong kannam paarthu jeevan

Yengaadho

Azhage boomi nanaikkum

Saaral mazhaiye needhaan

Usura konjiyanaikkum

Min valai needhan

Carnatic : ………….

Azhage…ae…. azhage azhage azhage ..

அழகே பூமி நனைக்கும்

சாரல் மழையே நீதான்

உசுர கொஞ்சியனைக்கும்

மின் வளை நீதான்

ஏய்..வெப்பம் கொடுக்கும் உதயன்

எந்தன் குடைக்குள் வந்ததென்ன

அட தெப்பம் நீண்டும் கமலி

எந்தன் உசுர ஊரிஞ்சதென்ன

அழகே அழகே அழகே.....

ஒன் துள்ளல் பார்த்து தென்றல்

மொய்க்காதோ

நீ வள்ளல் என்று பூக்கள்

மெச்சதோ

ஒங் கண்ணசைவில் காலம்

தீராதோ

ஒங் கண்ணம் பார்த்து ஜீவன்

ஏங்காதோ

அழகே பூமி நனைக்கும்

சாரல் மழையே நீதான்

உசுர கொஞ்சியனைக்கும்

மின் வளை நீதான்

வெள்ளை ரோஜா நடையிலே

வெள்ளம் வரும் அருகிலே

செல்லம் கொஞ்சும் பேச்சிலே

உள்ளம் நோகும் நொடியிலே

கண்ணாமூச்சி ஆடும்

பட்டாம் பூச்சி கண்ணிலே

வான வில்லு பட்டாளமே

பயணம் ஆகுதே..

நிலாச் சில்லு குத்தாலமே

பரிசம் போடுதே..

பேரழகெல்லாம்

பெண்ணாய் வருதே

உன்னாலே ஜீவனும்தான்

துடிக்கல ஏனோ

உன் இதழ் படிக்கும்

புத்தகம் நானே

தன்னாலே பக்கங்களும்

புறல்வது ஏனோ

பூமி பந்து என்னைச் சுற்றி

பூக்கள் தூவுதே

அடி புன்னகையால் என்னை கொற்றி

கொல்லும் நாளிதே

கால நேரம் காதலிலே

இங்கு ஏதடா

கன்னிமைக்க தோணவில்லை

கொஞ்சம் கொஞ்சடா

உசுருக்குள் பொழியும்

பனி பூங்காற்றே

உரசிடும் வெந்தனல்

இவள்தானே

பார்வையிலே நெஞ்சம்

பொசுக்கும் தே

எரிந்தேன் எரிந்தேன் முழுசா.....

ஒன் துள்ளல் பார்த்து தென்றல்

மொய்க்காதோ

நீ வள்ளல் என்று பூக்கள்

மெச்சதோ

ஒங் கண்ணசைவில் காலம்

தீராதோ

ஒங் கண்ணம் பார்த்து ஜீவன்

ஏங்காதோ

அழகே பூமி நனைக்கும்

சாரல் மழையே நீதான்

உசுர கொஞ்சியனைக்கும்

மின் வளை நீதான்

கர்நாடிக் : ………….

அழகே... ஏய்.... அழகே அழகே அழகே ....