Idhazh Mottu Virindhida

Haa…haaa…aa…haaa haa aaa

Hoo oo oo hoo oo oo

Idhazh mottu virindhida

Muthu vilaindhidum

Sithira pen paavai

Kan pattu maraindhennai

Vittu parandhidum

Kaaranam thaan yaadho

Ingu kobamum varalaamo

Mugam kunguma niramaamo

Enai kandadhum

Vandhu kuzhaindhida nindravar

Kavinjanin uravaamo

Sonna sollai marandhavar

Ennai marandhavar

Yaarena theriyaadho

Vara thaamadham edhanaalo

Adhu kaadhalin gunamaamo

Ilam thendralil manamaavaal

Alli kondadhum saeyaavaal

Naan vandhadhum paniyaavaal

Yaen indraval pagaiyaanaal

Kodi kandadhum kilaiyaavaar

Isai vandhadhum mozhiyaavaar

Malar kandadhum vandaavaar

Kani kandadhum kiliyaavaar

Ila malarukku kobamum varumo

Varum vandukku idhu theriyaadho

Andha vaanukkum nilavukkum pagaiyo

Adhai kandadhu yaar enna kadhaiyo

Idhazh mottu virindhida

Muthu vilaindhidum

Sithira pen paavai

Enai kandadhum

Vandhu kuzhaindhida nindravar

Kavinjanin uravaamo

Ingu kobamum varalaamo

Vara thaamadham edhanaalo

Andha valluvan kural polae

Aval vagaikkoru suvaiyaavaal

Karum kallinil manamaamo

Ennai kandadhum ilagaadho

Avar kangalum siraiyaamo

Adhil kanniyar iraiyaamo

Izhai kallilum eduppaaro

Adhai pinniyum mudippaaro

Anbu thazhaikkira idam enna manamo

Vidhai thelikkira idam enna vizhiyo

Nenjil ninaithadhum inippadhu edhuvo

Konjam nerungida nerungida thunivo

Idhazh mottu virindhida

Muthu vilaindhidum

Muthamizh payiraagum

Manam othu nadandhorumitha

Ulam thanil vaithadhu neriyaagum

Ilam kaaviyam arangaerum

Thendral kaattrinil suram paadum

Aaha haahaa oho hoho

Aaha haahaa ohoho…aaahaaa

ஹா.....ஹா....ஆ.....ஹா....ஹா.....ஆஅ.....

ஹோ ஓ ஓ ஹோ ஓ ஓ

இதழ் மொட்டு விரிந்திட

முத்து விளைந்திடும்

சித்திரப் பெண் பாவை

கண் பட்டு மறைந்தென்னை

விட்டு பறந்திடும்

காரணம்தான் யாதோ

இங்கு கோபமும் வரலாமோ

முகம் குங்கும நிறமாமோ

எனை கண்டதும்

வந்து குழைந்திட நின்றவர்

கவிஞனின் உறவாமோ

சொன்ன சொல்லை மறந்தவர்

என்னை மறந்தவர்

யாரென தெரியாதோ

வர தாமதம் எதனாலோ

அது காதலின் குணமாமோ

இளம் தென்றலில் மணமாவாள்

அள்ளிக் கொண்டதும் சேயாவாள்

நான் வந்ததும் பனியாவாள்

ஏன் இன்றிவள் பகையானாள்

கொடி கண்டதும் கிளையாவார்

இசை வந்ததும் மொழியாவார்

மலர் கண்டதும் வண்டாவார்

கனி கண்டதும் கிளியாவார்

இள மலருக்கு கோபமும் வருமோ

வரும் வண்டுக்கு இது தெரியாதோ

அந்த வானுக்கும் நிலவுக்கும் பகையோ

அதைக் கண்டது யார் என்ன கதையோ

இதழ் மொட்டு விரிந்திட

முத்து விளைந்திடும்

சித்திரப் பெண் பாவை

எனை கண்டதும்

வந்து குழைந்திட நின்றவர்

கவிஞனின் உறவாமோ

இங்கு கோபமும் வரலாமோ

வர தாமதம் எதனாலோ

அந்த வள்ளுவன் குறள் போலே

அவள் வகைக்கொரு சுவையாவாள்

கரும் கல்லினில் மணமாமோ

என்னை கண்டதும் இளகாதோ

அவர் கண்களும் சிறையாமோ

அதில் கன்னியர் இரையாமோ

இழை கல்லிலும் எடுப்பாரோ

அதை பின்னியும் முடிப்பாரோ

அன்பு தழைக்கிற இடம் என்ன மனமோ

விதை தெளிக்கிற இடம் என்ன விழியோ

நெஞ்சில் நினைத்ததும் இனிப்பது எதுவோ

கொஞ்சம் நெருங்கிட நெருங்கிட துணிவோ

இருவர் : இதழ் மொட்டு விரிந்திட

முத்து விளைந்திடும்

முத்தமிழ் பயிராகும்

மனம் ஒத்து நடந்தோறுமித

உள்ளம் தனில் வைத்தது நெறியாகும்

இளம் காவியம் அரங்கேறும்

தென்றல் காற்றினில் சுரம் பாடும்

இருவர் : ஆஹ ஹாஹா ஒஹொ ஹோஹோ

ஆஹ ஹாஹா ஒஹொஹோ.....ஆஹா