Kanmaniye Kanneerai Niruthu

Kanmaniye kanneerai niruthu

Kalakavaa kai serthanaithu

Kanmaniye kanneerai niruthu

Kalakavaa kai serthanaithu

Inbathil naamum inaiyumbothu

Thunbathin vaasam tholaigirathae

Veyilae sudum bothilum

Karugaadhu mel thaniyae

Perum puyalae vandha bothilum

En uriyil unnai serpen

Kanmaniye kanneerai niruthu

Kalakavaa kai serthanaithu

Endhan sogam theeravae

Undhan tholae arudhal

Undhan thunbam maaravae

Endhan nenjam yengudhae

Namadhu kaigal serumbothu

Nambikkai vidhi marttidumae

Kaadhal nammai kaakum podhu

Kaalam nammai thettridumae

Oh thuyaram thukkiyeri

Vazhvom naaum ini

Kanmaniye

Kanneerai thodaithu

Kalakavaa

Kai serthanaithu

கண்மணியே கண்ணீரை நிறுத்து

கலக்கவா கை சேர்த்தனைத்து

கண்மணியே கண்ணீரை நிறுத்து

கலக்கவா கை சேர்த்தனைத்து

இன்பத்தில் நாமும் இணையும்போது

துன்பத்தின் வாசம் தொலைகிறது

வெயிலே சுடும் போதிலும்

கருகாத்து மேல் தனியே

பெரும் புயலே வந்த போதிலும்

என் ஊரின் உள்ளே சேர்ப்பேன்

கண்மணியே கண்ணீரை நிறுத்து

கலக்கவா கை சேர்த்தனைத்து

எந்தன் சோகம் தீரவே

உந்தன் தோளே ஆறுதல்

உந்தன் துன்பம் மாறவே

என் நெஞ்சம் ஏங்குதே

நம் கைகள் சேரும்போது

நம்பிக்கை விதி மார்த்திடுமே

காதல் நம் காக்கும் போது

காலம் நம்மை தேற்ச்சிடுமே

ஓ தூயரம் தூக்கியதே

வாழ்வோம் நாம் இனி

கண்மணியே

கண்ணீரை துடைத்து

கலக்கவா

கை சேர்த்தனைத்து