Kannil Anbai

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

Sila neram punnagaiyaalae

Pookkal thandhiduvaal

Sila neram sandaigalaalae

Enna vendriduvaal

Pesaamal mounathinaalae

Manadhai solliduvaal

Ival sondham pothum ennum

Ennam thanthiduvaal

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

Ulagam endhan ulagam engum

Ivalae vandhiduvaal

Uyaram konjam valarntha pothum

Kuzhanthai endriduvaal

Ullangaiyil paasam vaithu

Unavaith thanthiduvaal

Urangum podhum urangaamal

En arugae nindriduvaal

Ival polae ivalai polae

Vaazhvil nanbargal illai

Maru jenmam vandhaal kooda

Naan thaan ivalin pillai

Endrum endrendrum

Ival sondham vendum

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

Kanneer thuligal vendum endru

Kannai ketkindren

Kanneer thudaikka ivalum vandhaal

Dhinamum azhugindren

Ennai naanae kaanbathu polae

Ivalai paarkkindren

Endrum engum vazhi thunaiyaga

Ivalai ketkindren

Uravennum varthaikkuthaan

Artham ingae kanden

Ival anbin velichcham munnae

Iravum pagal thaan enben

Endrum endrendrum

Ival sondham vendum

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

Sila neram punnagaiyaalae

Pookkal thandhiduvaal

Sila neram sandaigalaalae

Enna vendriduvaal

Pesaamal mounathinaalae

Manadhai solliduvaal

Ival sondham pothum ennum

Ennam thanthiduvaal

Kannil anbai solvaalae

Yaarum illai ival polae

Thunbam ennai theendaamal

Thaayaai kaappaal mann melae

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே

சில நேரம் புன்னகையாலே

பூக்கள் தந்திடுவாள்

சில நேரம் சண்டைகளாலே

என்னை வென்றிடுவாள்

பேசாமல் போன பின்னாலே

மனதைச் சொல்லிடுவாள்

இவள் சொந்தம் போதும் என்னும்

எண்ணம் தந்திடுவாள்

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே

உலகம் எந்தன் உலகம் எங்கும்

இவளே வந்திடுவாள்

உயரம் கொஞ்சம் வளர்ந்த போதும்

குழந்தை என்றிடுவாள்

உள்ளங்கையில் பாசம் வைத்து

உணவைத் தந்திடுவாள்

உறங்கும் போதும் உறங்காமல்

என் அருகில் நின்றிடுவாள்

இவள் போலே இவளைப் போலே

வாழ்வில் நண்பர்கள் இல்லை

மறு ஜென்மம் வந்தால் கூட

நான் தான் இவளின் பிள்ளை

என்றும் என்றென்றும்

இவள் சொந்தம் வேண்டும்

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே

கண்ணீர்த் துளிகள் வேண்டும் என்று

கண்ணைக் கேட்கின்றேன்

கண்ணீர்த் துடைக்க இவளும் வந்தால்

தினமும் அழுகின்றேன்

என்னை நானே காண்பது போலே

இவளைப் பார்க்கின்றேன்

என்றும் எங்கும் வழித் துணையாக

இவளைக் கேட்கின்றேன்

உறவென்னும் வார்த்தைக்குத்தான்

அர்த்தம் இங்கே கண்டேன்

இவள் அன்பின் வெளிச்சம் முன்னே

இரவும் பகல்தான் என்பேன்

என்றும் என்றென்றும்

இவள் சொந்தம் வேண்டும்

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே

சில நேரம் புன்னகையாலே

பூக்கள் தந்திடுவாள்

சில நேரம் சண்டைகளாலே

என்னை வென்றிடுவாள்

பேசாமல் போன பின்னாலே

மனதைச் சொல்லிடுவாள்

இவள் சொந்தம் போதும் என்னும்

எண்ணம் தந்திடுவாள்

கண்ணில் அன்பைச் சொல்வாளே

யாரும் இல்லை இவள் போலே

துன்பம் என்னைத் தீண்டாமல்

தாயாய் காப்பாள் மண் மேலே