Mannargal Vanagum

Bharathaththil puththa madham veerundri iruntha kaalam

Padalipuththiraththil oru aadalarasi

Angangal thirandiruntha

Azhagu silai vaasavathaththai

Mannargal vanangum silaiyaanaen

Ullangal mayangum kalaiyaanaen

Kannazhagil aasai kondu

Kattilukku yaekkam kondu

Enni enni bodhai kondu

Mannargal vanangum silaiyaanaen

Vaayidhazh madhurasaththil aada vaippaen

Vaarththeduththa kinnangalil ooravaippaen

Maaya sugangalellaam malara vaippaen

Maaya sugangalellaam malara vaippaen

Mattroruththi illaiyendru pesa vaippaen

Mannargal vanangum silaiyaanaen

Puththam saranam kachchaami

Sangam saranam kachchaami

Dharmam saranam kachchaami

Avargal mannargal en adimaigal

Ivano azhagaanavan

Ivanai thedi en kangal pogindrana

Thodarnthu en ullamum pogirathu

Yaen naanum ponaalenna…

Kaana vaiththana kangal un maeniyai

Kandu kondana vedhaantha nyaaniyai

Aada vaiththana anantha penmaiyai

Arinthu kondana inbaththin unmaiyai

Kangalin kaatchi poiyyae

Kadhalum poiyyir poiyyae

Penmaiyin azhagum poiyyae

Pesidum mozhiyum poiyyae

Azhagiya mangai thirumugam kandu

Anbu nirainthoru inbamadainthu

Pazhagiya panjanai paal pazham undu

Paarththa pinnaal varum nyaanamum undu

Azhaikkindraen swaami azhaikkindraen

Bogam azhaikindrathu

Buddhanukku velaiyilli

Mogam azhaikkindrathu

Munivanukku velaiyillai

Kaalam azhaikkattum kann thiranthu paarkkattum

Varugindraen penmaiyae varugindraen

Aadinaal aval aadinaal

Kodai vasanthamendrum

Kulirendrum mazhaiyendrum

Odiya kaalangal oduvathariyaamal

Aadinaal ulamaadinaal udalaadinaal

Thaanaadinaal thallaadinaal

Ilamai poe vittathu azhagu poe vittathu

Yaarennai theduvaar

Ini yaarennai theduvaar

Puththam saranam kachchaami

Sangam saranam kachchaami

Dharmam saranam kachchaami

Vediththa malar azhaiththapothu

Varavillaiyae saami

Vizhuntha malar kaanbatharkku vanththaeno

Kadhalai poi endraen

Kavanikkavillai neeyae

Azhagellaam poi endraenae

Ariyavum illai neeyae

Poiyendrum ariyumunnae

Bogigal varuvaar thaayae

Poiyendru arintha pinthaan

Nyaanigal varuvaar thaayae

Puththam saranam kachchaami

Sangam saranam kachchaami

Dharmam saranam kachchaami

பாரதத்தில் புத்த மதம் வேரூன்றி இருந்த காலம்

பாடலிபுத்திரத்தில் ஒரு ஆடலரசி

அங்கங்கள் திரண்டிருந்த

அழகுச் சிலை வாசவதத்தை

மன்னர்கள் வணங்கும் சிலையானேன்

உள்ளங்கள் மயங்கும் கலையானேன்

கண்ணழகில் ஆசை கொண்டு

கட்டிலுக்கு ஏக்கம் கொண்டு

எண்ணி எண்ணி போதை கொண்டு

மன்னர்கள் வணங்கும் சிலையானேன்

வாயிதழ் மதுரசத்தில் ஆட வைப்பேன்

வார்த்தெடுத்த கிண்ணங்களில் ஊறவைப்பேன்

மாயச் சுகங்களெல்லாம் மலர வைப்பேன்

மாயச் சுகங்களெல்லாம் மலர வைப்பேன்

மற்றொருத்தி இல்லையென்று பேச வைப்பேன்

மன்னர்கள் வணங்கும் சிலையானேன்

புத்தம் சரணம் கச்சாமி

சங்கம் சரணம் கச்சாமி

தர்மம் சரணம் கச்சாமி......

அவர்கள் மன்னர்கள் என் அடிமைகள்

இவனோ அழகானவன்

இவனைத் தேடி என் கண்கள் போகின்றன

தொடர்ந்து என் உள்ளமும் போகிறது

ஏன் நானும் போனாலென்ன.....

காண வைத்தன கண்கள் உன் மேனியை

கண்டு கொண்டன வேதாந்த ஞானியை

ஆட வைத்தன ஆனந்தப் பெண்மையை

அறிந்து கொண்டன இன்பத்தின் உண்மையை

கண்களின் காட்சி பொய்யே

காதலும் பொய்யிற் பொய்யே

பெண்மையின் அழகும் பொய்யே

பேசிடும் மொழியும் பொய்யே......

அழகிய மங்கை திருமுகம் கண்டு

அன்பு நிறைந்தொரு இன்பமடைந்து

பழகிய பஞ்சணை பால் பழம் உண்டு

பார்த்த பின்னால் வரும் ஞானமும் உண்டு

அழைக்கின்றேன் ஸ்வாமி அழைக்கின்றேன்

போகம் அழைக்கின்றது

புத்தனுக்கு வேலையில்லை

மோகம் அழைக்கின்றது

முனிவனுக்கு வேலையில்லை

காலம் அழைக்கட்டும் கண் திறந்து பார்க்கட்டும்

வருகின்றேன் பெண்மையே வருகின்றேன்

ஆடினாள் அவள் ஆடினாள்

கோடை வசந்தமென்றும்

குளிரென்றும் மழையென்றும்

ஓடிய காலங்கள் ஓடுவதறியாமல்

ஆடினாள் உளமாடினாள் உடலாடினாள்

தானாடினாள் தள்ளாடினாள்

இளமை போய்விட்டது அழகு போய்விட்டது

யாரென்னைத் தேடுவார்

இனி யாரென்னை தேடுவார்

புத்தம் சரணம் கச்சாமி

சங்கம் சரணம் கச்சாமி

தர்மம் சரணம் கச்சாமி......

வெடித்த மலர் அழைத்தபோது

வரவில்லையே ஸ்வாமி

விழுந்த மலர் காண்பதற்கு வந்ததேனோ

காதலைப் பொய் என்றேனே

கவனிக்கவில்லை நீயே

அழகெல்லாம் பொய் என்றேனே

அறியவும் இல்லை நீயே

பொய்யென்று அறியுமுன்னே

போகிகள் வருவார் தாயே

பொய்யென்று அறிந்த பின்தான்

ஞானிகள் வருவார் தாயே.....

இருவர் : புத்தம் சரணம் கச்சாமி

சங்கம் சரணம் கச்சாமி

தர்மம் சரணம் கச்சாமி.....