Neerazhi Mandabathil

Neeraazhi mandabathil

Neeraazhi mandabathil

Thendral neendhi varum nalliravil

Thalaivan varaamal kaathirundhaal

Pennorutthi vizhi malar

Poothirundhaal

Naadaalum mannavanin

Naadaalum mannavanin

Idhaya veedaalum pennarasi

Thanimai thaalaamal thavithirundhaal

Mannan kai thodum podhu thalai kunindhaal

Vaadaiyilae vaazhai ilai kuniyum

Vaadaiyilae vaazhai ilai kuniyum

Karai varugaiyilae pongum alai kuniyum

Kaadhalilae penmai thalai kuniyum

Aa… aa… aa… aa… aa… aa…aa…aa…aa…aa…

Kaadhalilae penmai thalai kuniyum

Idam koduppadharkkae

Naanam thadai vidhikkum

Pennilavu angae naanuvadhai kandu

Aa… aa… aa… aa… aa… aa…aa…aa…aa…aa…

Pennilavu angae naanuvadhai kandu

Vennilavu mugilil poi maraiya

Vennilavu mugilil poi maraiya

Kaadhalanum nalla vaelai kandaan

Aval poo mugathil mutham nooru kondaan

Neeraazhi mandabathil…

Thaen alandhae idhazh thirandhirukka

Adhai thaan alandhae mannan suvaithirukka

Thaen alandhae idhazh thirandhirukka

Adhai thaan alandhae mannan suvaithirukka

Poi maraindha nilavum mugil kizhikka

Poi maraindha nilavum mugil kizhikka

Vandhu vaai niraiya avarkku vaazhthuraikka

Peralavil iruvar endrirukka

Sugam peruvadhilae ondraai inaindhirukka

Ezh thisaiyil kadhir thondrum varai

Angu pozhindhadhellaam inba kaadhal mazhai

Neeraazhi mandabathil

Thendral neendhi varum nalliravil

Thalaivan varaamal kaathirundhaal

Pennoruthi vizhi malar poothirundhaal

நீராழி மண்டபத்தில்

நீராழி மண்டபத்தில்

தென்றல் நீந்தி வரும் நள்ளிரவில்

தலைவன் வாராமல் காத்திருந்தாள்

பெண்ணொருத்தி விழிமலர்

பூத்திருந்தாள்

நாடாளும் மன்னவனின்

நாடாளும் மன்னவனின்

இதய வீடாளும் பெண்ணரசி

தனிமை தாளாமல் தவித்திருந்தாள்

மன்னன் கை தொடும்போது தலை குனிந்தாள்

வாடையிலே வாழை இலை குனியும்

வாடையிலே வாழை இலை குனியும்

கரை வருகையிலே பொங்கும் அலை குனியும்

காதலிலே பெண்மை தலை குனியும்

ஆ.......ஆ......ஆ.......ஆ....ஆ......ஆ.....ஆ....ஆ.....ஆ.....ஆ.....

காதலிலே பெண்மை தலை குனியும்

இடம் கொடுப்பதற்கே

நாணம் தடை விதிக்கும்

பெண்ணிலவு அங்கே நாணுவதைக் கண்டு

வெண்ணிலவு முகிலில் போய் மறைய

வெண்ணிலவு முகிலில் போய் மறைய

காதலனும் நல்ல வேளை கண்டான்

அவள் பூ முகத்தில் முத்தம் நூறு கொண்டான்

நீராழி மண்டபத்தில்

தேனளந்தே இதழ் திறந்திருக்க

அதைத்தான் அளந்தே மன்னன் சுவைத்திருக்க

தேனளந்தே இதழ் திறந்திருக்க

அதைத்தான் அளந்தே மன்னன் சுவைத்திருக்க

பொய் மறைந்த நிலவும் முகிழ்த்திருக்க

பொய் மறைந்த நிலவும் முகிழ்த்திருக்க

வந்துவாய் நிறைய அவர்க்கு வாழ்த்துரைக்க

பேரளவில் இருவர் என்றிருக்க

சுகம் பெறுவதிலே ஒன்றாய்

இணைந்திருக்க

கீழ்த் திசையில் கதிர் தோன்றும் வரை

அங்கு பொழிந்ததெல்லாம்

இன்ப காதல் மழை

நீராழி மண்டபத்தில்

தென்றல் நீந்தி வரும் நள்ளிரவில்

தலைவன் வாராமல் காத்திருந்தாள்

பெண்ணொருத்தி விழிமலர்

பூத்திருந்தாள்