Orr Kadhal Kanaa

Azhagazhagaai

Orr aalabanaa

Pudhuvidhamaai

Orr aaradhanaa

Pagal iravaai

Orr theera kanaa

Kanavalaiyaai

Orr aasai vinaa

Paravasamai

Orr aalabanaa

Anuragam ketkuthae

Navarasamaai

Ennai aala paarkuthae

Tharai nilava

Thagai ezhila

Edhu ival ?…

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Iru manamum

Mazhai meedhu

Nilavaaga olirgindradhae

Iravugalae

Azhagana kanavodu

Pulargindradhae

Anudhinamum

Azhaithaalae …

Sandhathilae

Nuzhaindhu

Inbathilae

Ezhundhu

Kural ezhudhum

Pagal muzhudhum

Sirithaalae …..

Uchathilae

Thavazhum

Natchathiram

Malarndhu

Mozhi punaiyum

Porul puriyum

Tharaiyil irangi aadum

Vaanim vannam undhan

Anbil kanden

Valindhu nelindhu odum

Kaatin vellam

Thannai thanae vellum

Uyirai suruti podum

Pesum pennae nee pennala

Pennana anangallava

Mozhiyin surangam neeya

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Idhu varaiyum

Thirakadha dhisaiyelaam

Thirakindradhe

Adimanamae

Agalaamal anugaamal

Sudargindradhae

Kurunagaiyaal

Azhaithaalae…..

Nenjathilae

Varaindha

Pen sithiram

Iniya

Idhazh thirakkum

Enai izhukum

Azhaithaalae

Sithathilae

Kalandhu

Vetkathilae

Midhandhu

Isai pirakum

Uyir surakum

Viralgal azhaika yengum

Maayam undhan sollil

Endrum kanden

Mazhaiyai parithu oottum

Vanambadi anbil ellai illai

Idaividamal odum

Kaalakannadi pennagi

En veetil nindradudhae

Thedum kangal neeya

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

Orr kadhal kanaa

அழகழகாய்

ஓர் ஆலாபனா

புதுவிதமாய்

ஓர் ஆராதனா

பகல் இரவாய்

ஓர் தீரா கனா

கனவாலையாய்

ஓர் ஆசை வினா

பரவசமாய்

ஓர் ஆலாபனா

அனுராகம் கேட்குதே

நவரசமாய்

எனை ஆள பார்க்குதே

தரை நிலவா.. தகை எழிலா.

எது இவள்?

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

இரு மனமும்

மழை மீது

நிலவாக ஒளிர்கின்றதே

இரவுகளோ

அழகான கனவோடு

புலர்கின்றதே

அனுதினமும்

அழைத்தாலே

சந்தத்திலே

நுழைந்து

இன்பத்திலே

எழுந்து

குரல் எழுதும்

பகல் முழுதும்

சிரித்தாலே

உச்சத்திலே

தவழும்

நட்சத்திரம்

மலர்ந்து

மொழி புனையும்

பொருள் புரியும்

தரையில் இறங்கி ஆடும்

வானின் வண்ணம் உந்தன்

அன்பில் கண்டேன்

வலிந்து நெளிந்து ஓடும்

காட்டின் வெள்ளம்

தன்னை தானே வெல்லும்

உயிரை சுருட்டி போடும்

பேசும் பெண்ணே நீ பெண்ணால

பெண்ணான அனங்கல்லவா

மொழியின் சுரங்கம் நீயா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

இது வரையும்

திறக்காத திசையெல்லாம்

திறக்கின்றதே

அடிமனமே

அகலாமல் அணுகாமல்

சுடர்கின்றதே

குருநகையால்

அழைத்தாளே

நெஞ்சத்திலே

வரைந்த

பெண் சித்திரம்

இனிய

இதழ் திறக்கும்

எனை இழுக்கும்

அழைத்தாலே

சித்தத்திலே

கலந்து

வெட்கத்திலே

மிதந்து

இசை பிறக்கும்

உயிர் சுரக்கும்

விரல்கள் அழைக்க ஏங்கும்

மாயம் உந்தன் சொல்லில்

என்றும் கண்டேன்

மழையை பறித்து ஊட்டும்

வானம்பாடி அன்பில் எல்லை இல்லை

இடைவிடாமல் ஓடும்

காலக்கண்ணாடி பெண்ணாகி

என் வீட்டில் நின்றாடுதோ

தேடும் கண்கள் நீயா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா

ஓர் காதல் கனா