Pesa Madandhaiye

Pesaaa madanthaiyae

Vizhi pesum chithiramae

Selai kuzhanthaiyae

En chella kalavaramae

Idhayamennum poo parithen

Narambu kondu saram thoduthen

Kaiyil koduthen kannae

Nee kaalil midhithaai pennae

Pesaaa madanthaiyae

Vizhi pesum chithiramae

Selai kuzhanthaiyae

En chella kalavaramae

Ezhu nirangalai

Enni mudikkum mun

Vaanavil karainthathu paathiyilae

Marupadi thondruma paarvaiyilae

Pennin mana nilai

Kandu theliyum mun

Vaazhkai mudinthathu kuzhappathilae

Vaanam nadungudhu mayakathilae

Kaadhalai cholli karam kuvithen

Karuppukku pazhi endru kalangugiraai

Poojaikku unakku poo parithen

Pookkalin kolai endru nadungugiraai

Vaarthaigalaal kaadhalithen

Jaadaigalaal saagadithaai

Mazhai thaan ketten pennae

Idi minnal thanthaai kannae

Pesaaa madanthaiyae

Vizhi pesum chithiramae

Moongil kaatilae

Theeyum azhaguthaan

Aanal adhai naan rasikkavillai

Ayyo idhayam porukkavillai

Kobam moolgaiyil

Neeyum azhagu thaan

Aanal adhai naan sugikkavillai

Sagiyae en manam sagikka villai

Un sinam kandu en idhayam

Udambukku veliyae thudikuthadi

Un manam irandaai udainthathendru

En manam naankaai udainthathadi

Vidhai udainthaal chedi mulaikkum

Manam udainthaal pul mulaikkum

Thandanai enbadhu elithu

Un mounam vaalinum kodiyathu

Pesaaa madanthaiyae

Vizhi pesum chithiramae

Selai kuzhanthaiyae

En chella kalavaramae

பேசா மடந்தையே

விழி பேசும் சித்திரமே

சேலைக் குழந்தையே

என் செல்லக் கலவரமே

இதயமென்னும் பூ

பறித்தேன் நரம்பு கொண்டு

சரம் தொடுத்தேன் கையில்

கொடுத்தேன் கண்ணே நீ

காலில் மிதித்தாய் பெண்ணே

பேசா மடந்தையே

விழி பேசும் சித்திரமே

சேலைக் குழந்தையே

என் செல்லக் கலவரமே

ஏழு நிறங்களை

எண்ணி முடிக்கும் முன்

வானவில் கரைந்தது

பாதியிலே மறுபடி

தோன்றுமா பார்வையிலே

பெண்ணின் மனநிலை

கண்டு தெளியும் முன் வாழ்க்கை

முடிந்தது குழப்பத்திலே வானம்

நடுங்குது மயக்கத்திலே

காதலை சொல்லி

கரம் குவித்தேன் கருப்புக்கு

பழி என்று கலங்குகிறாய்

பூஜைக்கு உனக்கு பூ பறித்தேன்

பூக்களின் கொலை என்று

நடுங்குகிறாய்

வார்த்தைகளால்

காதலித்தேன் ஜாடைகளால்

சாகடித்தாய் மழை தான்

கேட்டேன் பெண்ணே இடி

மின்னல் தந்தாய் கண்ணே

பேசா மடந்தையே

விழி பேசும் சித்திரமே

மூங்கில் காட்டிலே

தீயும் அழகுதான் ஆனால்

அதை நான் ரசிக்கவில்லை

ஐயோ இதயம் பொறுக்கவில்லை

கோபம் மூழ்கையில்

நீயும் அழகுதான் ஆனால்

அதை நான் சுகிக்கவில்லை

சகியே என் மனம் சகிக்கவில்லை

உன் சினம் கண்டு

என் இதயம் உடம்புக்கு

வெளியே துடிக்குதடி உன்

மனம் இரண்டாய் உடைந்ததென்று

என் மனம் நான்காய் உடைந்ததடி

விதை உடைந்தால்

செடி முளைக்கும் மனம்

உடைந்தால் புல் முளைக்கும்

தண்டனை என்பது எளிது

உன் மௌனம் வாளினும்

கொடியது

பேசா மடந்தையே

விழி பேசும் சித்திரமே

சேலைக் குழந்தையே

என் செல்லக் கலவரமே