Vaanthooral

Vaanthooral en tholgal melae

Vaalaattum naalae

Per iruttil en kangal meedhae

Minnum minminiyae

Vidhaiyai puratti pottalum

Vinnai parthu thaan mulaikkum

Per anbinaal vazhkaiyin

Konalgal nerpadum

Paruvam kadanthu ponalum

Arugampullu saagathu

Oor thooralil mothamaai

Patchaiyaai maaridum

Vaanthooral en tholgal melae

Vaalaattum naalae

Per iruttil en kangal meedhae

Minnum minminiyae

Aaaa…aaa..haaa…..

Haaa…aaaa…aaa…..

Nirisani dhanipa magamapa….

Nirisani dhanipa magamapa….

Engae sendru veezhvathendru

Sinthum mazhai arinthathillai

Sondha bandham yaar vasam endru

Thedum uyir therinthathillai

Megamattra vaanathin keezhae

Thagamuttra paravaiyai polae

Yedhumattru parantha podhum

Naadum thunaigal

Eerapadham katril irunthaal

Thoorathilae kaadu therinthaal

Pakkam thaanae neer nilai endru

Pesum kuralgal

Vaanthooral en tholgal melae

Vaalaattum naalae

Mella thaanae sollum maarum

Solli thaanae sogam theerum

Vaazhum aasai ullaperkae

Vazhkai endrumae inikkum

Oonappatta jeevan yedhum

Pattiniyaal saavathillai

Engo sellum erumbu kooda

Irai kodukkum

Megam mattum vaanamillai

Dhegam mattum vazhkaiyillai

Pulangalai kadanthu kooda

Inbam irukkum

Vaanthooral en tholgal melae

Vaalaattum naalae

Per iruttil en kangal meedhae

Minnum minminiyae

வான்தூரல் என் தோள்கள் மேலே

வாலாட்டும் நாளே

பேர் இருட்டில் என் கண்கள் மீதே

மின்னும் மின்மினியே

விதையை புரட்டி போட்டாலும்

விண்ணை பார்த்து தான் முளைக்கும்

பேர் அன்பினால் வாழ்க்கையின்

கோணல்கள் நேர்படும்

பருவம் கடந்து போனாலும்

அருகம்புல்லு சாகாது

ஓர் தூரலில் மொத்தமாய்

பச்சையாய் மாறிடும்

வான்தூரல் என் தோள்கள் மேலே

வாலாட்டும் நாளே

பேர் இருட்டில் என் கண்கள் மீதே

மின்னும் மின்மினியே

ஆ.. ஆ.. ஆ..

ஆ.. ஆ... ஆ

நிரிசனி தனிப மகமப

நிரிசனி தனிப மகமப

எங்கே சென்று வீழ்வதென்று

சிந்தும் மழை அறிந்ததில்லை

சொந்த பந்தம் யார் வசம் என்று

தேடும் உயிர் தெரிந்ததில்லை

மேகமற்ற வானத்தின் கீழே

தாகம்முற்ற பறவையை போலே

ஏதுமற்று பறந்த போதும்

நாடும் துணைகள்

ஈரப்பதம் காற்றில் இருந்தால்

தூரத்திலே காடு தெரிந்தால்

பக்கம் தானே நீர் நிலை என்று

பேசும் குரல்கள்

வான்தூரல் என் தோள்கள்

மேலே வாலாட்டும் நாளே

மெல்ல தானே சொல்லும் மாறும்

சொல்லி தானே சோகம் தீரும்

வாழும் ஆசை உள்ளபேர்க்கே

வாழ்க்கை என்றுமே இனிக்கும்

ஊனப்பட்ட ஜீவன் ஏதும்

பட்டினியால் சாவதில்லை

எங்கோ செல்லும் எறும்பு கூட

இரை கொடுக்கும்

மேகம் மட்டும் வானமில்லை

தேகம் மட்டும் வாழ்க்கையில்லை

புலன்களை கடந்து கூட

இன்பம் இருக்கும்

வான்தூரல் என் தோள்கள் மேலே

வாலாட்டும் நாளே

பேர் இருட்டில் என் கண்கள் மீதே

மின்னும் மின்மினியே